zondag 29 september 2013

Bloemen uit de hemel


bloemen uit de hemelAls gezin gaan we momenteel door een moeilijke periode. Allerlei zaken komen tegelijkertijd op ons pad. Juist toen we op een behoorlijk dieptepunt zaten, ging de deurbel. Een goede vriend stond op de stoep met een bos bloemen. 'Ter bemoediging' zei hij. 'God heeft me ingefluisterd, dat ik jullie een bloemetje moest brengen.' En ik geloof dat het zo is! Deze vriend wist namelijk wel iets van de situatie, maar slechts beperkt. Maar dat we juist nu er flink doorheen zaten, dat wist hij niet. En daarom: Dit waren niet zijn bloemen, dit waren bloemen uit de hemel!

Als mens maak je zo je plannen, je hebt wensen, idealen en ambities. Je hebt hoop en verwachtingen voor jezelf, voor je gezin. Wanneer er dan van alles gebeurt wat daarin niet past, wat je helemaal niet wilt, dan wordt er een flink blik met gevoelens opengetrokken: teleurstelling, verdriet, onmacht, boosheid, frustratie, onbegrip. En het is heel menselijk, dat er dan ook waarom-vragen naar boven komen.

vrijdag 27 september 2013

Geestelijke strijd

geestelijke strijd
Onlangs had ik een gesprek waarin we het kregen over geestelijke strijd. Wat merk je daar nu eigenlijk van? Sommige mensen moeten denken aan christenvervolging, aan kerken die in brand worden gestoken. Iets van ver weg. 

Oké, toegegeven, ook in Nederland is men niet meer zo dol op christelijke normen en waarden. Als jij wilt geloven is dat prima, maar val mij er niet mee lastig. Politieke partijen doen hun best om een neutrale samenleving te creëren, waarin godsdienst iets is voor achter de voordeur of de kerkdeur. Maar om dat nu geestelijke strijd te noemen ...

woensdag 25 september 2013

Ik ben veilig, dus jij bent veilig

samen bijbel lezen en biddenOnlangs sprak ik met iemand over het functioneren van huiskringen. In sommige huiskringen komt onderling pastoraat niet of slechts moeizaam op gang. Mensen vinden het moeilijk om zichzelf te geven. Hebben eerst tijd nodig om elkaar te leren kennen en zich veilig te voelen. Want je gaat toch niet zomaar je hele ziel en zaligheid op tafel leggen?  Enerzijds begrijpelijk. Maar aan de andere kant: spelen we satan daarmee juist niet geweldig in de kaart? Is dit juist geen uiting van geestelijke strijd? 

Want wanneer wij elkaar als geloofsgenoten, als kinderen van dezelfde God en Vader, niet vertrouwen en niet met elkaar delen wat we op ons hart hebben, is het dan niet onmogelijk om een relatie op te bouwen? Als je zaken voor elkaar achter houdt, dan blijft dat tussen je in staan. Dat geldt voor een huwelijk, maar ook voor je relatie met God en ook voor je relatie met je geloofsgenoten. Veiligheid is geen voorwaarde voor een relatie, maar relatie is een voorwaarde voor veiligheid!

zondag 22 september 2013

Laten we feest vieren!

Feest vieren
'Zorg om wat verloren is' staat er boven Lucas 15 in de NBV. Jezus vertelt drie gelijkenissen achter elkaar. Eerst over het verloren schaap, dan over de verloren munt (drachme) en tot slot over de verloren zoon. 

Die laatste is ongetwijfeld een van de meest bekende gelijkenissen. Wanneer deze gelijkenis aan de orde komt, wordt er ook vaak ingezoomd op de vader. Het wordt ook wel eens 'de gelijkenis van de liefdevolle vader' genoemd. Dat is het beeld van God, dat we in deze gelijkenis mogen zien. God zoekt wat verloren is. Dat is ook het thema van de eerste twee gelijkenissen.

vrijdag 13 september 2013

Ik bid niet voor de wereld

Woord en gebed
Je kunt geen journaal bekijken of krant open slaan of de ellende komt je tegemoet. Het geweld in Syrië, de onrust in Egypte, groepsverkrachtingen in India, aanslagen in Afghanistan. Of, op een heel ander vlak, de economische crisis: het failliet van Griekenland, de werkloosheid in Spanje. Maar het kan ook heel dicht bij huis: winkels die de deuren sluiten, vrienden die hun baan verliezen of misschien wel jijzelf, een overval op een bejaard echtpaar. "Wat leven we in een ellendige wereld", hoor je vaak zuchten.

Pas kwam ik deze tekst tegen: "Ik bid voor hen. Ik bid niet voor de wereld, maar voor de mensen die u mij hebt gegeven, omdat zij van u zijn." (Johannes 17:9) Juist tegen de achtergrond van al die ellende in de wereld kwam deze tekst wel wat vreemd op mij over. Heeft de wereld juist niet meer gebed nodig dan ooit? Ik probeer het eigenlijk dagelijks in mijn gebed mee te nemen. En ook als ik anderen hoor bidden, hoor ik hen hetzelfde doen.

zondag 8 september 2013

Meer? Of meer dan genoeg?

Meer dan genoeg
Een actuele vraag in deze tijd van 'economische crisis'! Iedereen wil meer, maar moet het doen met minder. 'We gaan zware tijden tegemoet!' zo klinkt het. Het werkt haast verlammend; het maakt onzeker. Eind jaren zeventig kwam in christelijk Nederland de term 'de economie van het genoeg' op. Een term die nu ook weer uit de kast wordt gehaald. Een tegengeluid op de vraag naar meer!

Ook als het gaat om 'geloof' klinkt de vraag naar 'meer' nogal eens. Verlangen naar meer van de Geest, naar meer geloofszekerheid, naar meer zien van God in je leven. Het kan een oprecht en intens verlangen zijn.

Vandaag las ik Lucas 17. Ik bleef hangen bij vers 5: "Toen zeiden de apostelen tegen de Heer: ‘Geef ons meer geloof!’ ”. Wat een herkenbare vraag! Is dat niet het verlangen van velen van ons? Je zou verwachten, dat Jezus blij is met die vraag! Maar Zijn antwoord is totaal anders dan ik verwacht had! "De Heer zei: ‘Als jullie geloof hadden als een mosterdzaadje, zouden jullie tegen die moerbeiboom zeggen: “Trek je wortels uit de grond en plant jezelf in de zee!” en hij zou jullie gehoorzamen." (Lucas 17:6)

zaterdag 7 september 2013

Genieten van rust

Wil je Christus jouw lasten laten tillen?
Je ziet ze wel eens lopen in de stad. Mensen die fanatiek gewinkeld hebben en bepakt en bezakt door de winkelstraat lopen. Hoe langer je er mee loopt hoe zwaarder het wordt. Je voelt de hengsels in je handen snijden. Het lopen gaat steeds moeizamer. 
Wat zou je blij zijn, wanneer je dan een bekende tegen komt die zegt: 'Geef maar hier, die tassen, die neem ik hem wel van je over!' De eerste stappen daarna zijn haast onwezenlijk. Het is net of je zweeft. Wát een verschil! Stel dat diegene dan ook nog zou zeggen: 'Als je nu weer een tas hebt, geef dan ook maar. Die draag ik ook wel voor je!'

Aan dat beeld moest ik denken toen ik deze bekende tekst weer las: "Kom naar mij, jullie die vermoeid zijn en onder lasten gebukt gaan, dan zal ik jullie rust geven." (Matteüs 11:28) Jezus die tegen je zegt: geef die rugtas maar aan mij!