zondag 2 februari 2014

Niet mijn plannen, maar Zijn plan

Niet mijn plannen, maar Zijn Plan
Elke dag weer geniet ik van het lezen in de Bijbel. Wat een geweldige dingen staan daar in. Het inspireert mij, het zet me in beweging. Vaak borrelen er allerlei ideeën in me op. Misschien kan ik dit, misschien kan ik ... In mijn gebed zie ik dat terug. Ik bespreek mijn ideeën en plannen met mijn Vader in de hemel. Vaak is mijn gebed heel concreet: Wilt U mij geven dat ik ...? Wilt u mijn plannen zegenen? Wil u laten zien hoe ik dit of dat kan doen?

Vandaag werd ik even stil gezet. Ik hoorde een preek over Jozua. "Toen Jozua eens in de omgeving van Jericho liep, zag hij plotseling een man tegenover zich met een getrokken zwaard in de hand. Jozua ging op hem af en vroeg: ‘Hoor je bij ons of bij de vijand?’ De man antwoordde: ‘Bij geen van beide, ik ben de aanvoerder van het leger van de HEER. Daarom ben ik hier.’ Jozua viel op zijn knieën, boog diep voorover en vroeg hem: ‘Mijn heer, ik ben uw dienaar, wat beveelt u mij?’ De aanvoerder van het leger van de HEER zei tegen Jozua: ‘Trek je sandalen uit, want de plaats waarop je staat is heilig.’ Jozua deed wat hem bevolen was." (Jozua 5:13-15)

Jozua wordt hier van leider een volger. De Engel van de Heer bepaalt Jozua er bij, dat hij als leider in dienst staat van God. Het gaat niet om hem en zijn eigen plannen, maar om wat God wil! Als leider zal Jozua heel wat plannen gemaakt hebben. Plannen die ongetwijfeld heel goed bedoeld waren en vanuit een verlangen om God te dienen. En toch zet God Jozua even stil. "Trek je sandalen uit, want de plaats waarop je staat is heilig."

blote voeten
Als je in dat gebied je sandalen uit doet, dan heb je een probleem. De stenen en de hitte zorgen er al snel voor dat het plezier in het lopen je snel vergaat! Je bent dan echt gehandicapt. Oftewel: Jozua kan niet meer verder. Door zijn sandalen uit te doen, wordt hij afhankelijk. Je zou kunnen zeggen, dat God hier zegt: Stap uit je eigen plannen en ga in mijn grote plan staan! Bij Mozes gebeurde eerder hetzelfde bij de brandende braamstruik: "‘Kom niet dichterbij,’ waarschuwde de HEER, ‘en trek je sandalen uit, want de grond waarop je staat, is heilig." (Exodus 3:5) 

In huis liep men op blote voeten. Sandalen deed je aan wanneer je buiten je werk ging doen of op reis ging. Buiten je sandalen uit doen was ongebruikelijk. Zelfs slaven hadden schoenen aan wanneer ze hun werk deden, lees ik in de Bijbel. 

Het uit doen van je sandalen kom ik behalve bij Mozes en Jozua nog een paar keer tegen in het Oude Testament:
  • In Deuteronomium 25:9 staat dat een vrouw de sandaal van haar zwager uit moet trekken wanneer deze weigert zijn verplichting tot een zwagerhuwelijk na te komen.
  • In Ruth 4:8 kom ik het tegen. Dit keer als teken om een een koop of afspraak te bekrachtigen.
  • In Jesaja 20:2 lezen we dat Jesaja drie jaar lang naakt en met blote voeten rond moet lopen als teken voor de Egyptenaren. De trotse Egyptenaren zullen op dezelfde wijze als krijgsgevangene worden weggevoerd. 
  • In Ezechiël 24:23 wordt het lopen op blote voeten genoemd als een van de tekenen van rouw.
Het valt me op, dat in elk van deze gevallen het gaat om afstand doen: van je eigen plannen, van je plichten, van je rechten, van je geliefde. Je sandalen uit trekken is dus eigenlijk alles wat van jou is loslaten. Een belangrijke les voor Mozes en Jozua! Ze zijn geen leiders met eigen belangen en eigen plannen, maar leiders in opdracht! Een belangrijke les voor iedereen die geroepen is om leiding te geven aan anderen in Gods Koninkrijk! 

verdieping
In het Nieuwe Testament krijgt het beeld van de sandalen nog een verdieping. "Daarna stelde de Heer tweeënzeventig anderen aan, die hij twee aan twee voor zich uit zond naar iedere stad en plaats waar hij van plan was heen te gaan." (Lucas 10:1) Jezus stuurt deze mensen met een opdracht op pad. Die steden zullen vast niet allemaal in de buurt gelegen hebben, maar verspreid door het land. Ze hebben dus een hele reis voor de boeg. Een reis die je normaal gesproken goed voor zou bereiden. Maar wat zegt Jezus? "Neem geen geldbuidel, geen reistas en geen sandalen mee, en groet onderweg niemand." (Lucas 10:4) Anders gezegd: Maak je geen zorgen over je 'dagelijks brood' of je kleding en laat je onderweg nergens door ophouden. Afhankelijk en doelgericht. 

Ik moet denken aan de Israëlieten die veertig jaar door de woestijn trokken. "Veertig jaar lang heeft hij u door de woestijn geleid en in al die tijd raakten uw kleren en uw sandalen niet versleten, en had u geen brood en geen wijn of andere drank nodig. Dat moest u ervan doordringen dat hij, de HEER, uw God is." (Deuteronomium 29:4-5) God vraagt afhankelijkheid en vertrouwen aan de ene kant, maar tegelijk een God die geeft! "Wees over niets bezorgd, maar vraag God wat u nodig hebt en dank hem in al uw gebeden. Dan zal de vrede van God, die alle verstand te boven gaat, uw hart en gedachten in Christus Jezus bewaren." (Filippenzen 4:6-7)

Jezus stuurt ze op pad met een belangrijke opdracht! "Hij zei tegen hen: ‘De oogst is groot, maar arbeiders zijn er weinig; vraag dus de eigenaar van de oogst of hij arbeiders wil sturen om de oogst binnen te halen." (Lucas 10:2) Er moet geoogst worden wat eerder al gezaaid is. Wat er geoogst wordt is niet van henzelf, maar van de eigenaar. Werken in dienst van de eigenaar.

niet mijn plan
Ook hier klinkt, net als bij Mozes en bij Jozua als Gods boodschap door: 'Het gaat niet om jouw plan, maar om Mijn plan! Ik ben niet in jouw dienst, maar jij in Mijn dienst.' In dat licht krijgt de opmerking van Johannes een nog diepere betekenis voor mij. "‘Ik doop met water,’ antwoordde Johannes. ‘Maar in uw midden is iemand die u niet kent, hij die na mij komt – ik ben het niet eens waard om de riemen van zijn sandalen los te maken.’" (Johannes 1:26-27) Johannes zegt dit waarschijnlijk vooral uit eerbied. Hij kijkt verder dan de mens Jezus, maar ziet Gods Zoon! Die zou Zijn sandalen sowieso niet uit hoeven te doen. Laat staan dat een ander hem dat zou vragen of het zelfs zou doen ... Deze opmerking over de sandalen, laat me nog meer zien, dat Jezus echt mens werd. Ook Hij schikte zich in het plan van een ander: Zijn Vader. En dat deed Hij voor mij ...

En als ik het op mijzelf betrek: God vraagt mij om mijn sandalen uit te doen. Mijn plannen opzij om ruimte te maken voor Zijn plan! Dat betekent op blote voeten over hobbelige stenen paden of heet brandend zand. Geen comfortabele weg dus! Want Gods weg gaan, Gods plan volgen, betekent dat ik midden in de strijd ga staan. Maar ik kan het! Hij geeft mij wat ik nodig heb. Hij geeft me de sandalen en de kleding die ik nodig heb voor onderweg: "Neem daarom de wapens van God op om weerstand te kunnen bieden op de dag van het kwaad, om goed voorbereid stand te kunnen houden. Houd stand, met de waarheid als gordel om uw heupen, de gerechtigheid als harnas om uw borst, de inzet voor het evangelie van de vrede als sandalen aan uw voeten, en draag bovenal het geloof als schild waarmee u alle brandende pijlen van hem die het kwaad zelf is kunt doven. Draag als helm de verlossing en als zwaard de Geest, dat wil zeggen Gods woorden." (Efeziërs 6:13-17)

(Hoe) lukt het mij, lukt het jou, om de sandalen uit te trekken en Zijn sandalen aan te doen? Wat staat daar bij in de weg? Wat helpt juist om het te doen? 

9 opmerkingen:

  1. Mijn gebrekkige discipline staat me vaak in de weg. Erg hè?

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar! Maar je daar van bewust zijn is al een mooie stap!

      Verwijderen
  2. zo die komt binnen, dank je wel voor je prachtige stuk. Je hebt me er zeker mee aan het denken gezet.

    BeantwoordenVerwijderen
  3. Via de link van Jedidja kom ik hier eens terecht...mooi stuk heb je geschreven.
    Toevallig las ik er vrijdagmorgen ook iets over.Dat het heel mooi is als je Jezus wilt volgen maar dat je dat niet half kan doen. Het is óf helemaal of helemaal niet. En dus inderdaad niet jouw plan....geen mitsen en maren.... Je leven zal niet altijd eenvoudig zijn want door Hem te volgen moet je soms dingen loslaten die je zelf liever vast zou houden. Maar als ik me dan bedenk wat Hij voor mij deed....dan mag ik toch minstens Hem helemaal volgen, zonder bedenkingen...al is dat niet altijd makkelijk.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Gelukkig hoeven we het niet alleen te doen! We hebben de beste en meest geduldige Helper die we ons maar wensen!

      Verwijderen
  4. mooi en duidelijk geschreven, en wat is dat soms ook moeilijk. Soms verlang je naar duidelijke aanwijzingen van boven over wat wél en wat niet in Gods plan past. Maar ook dan kun je God niet voor je karretje spannen en moet je nederig erkennen dat Hij zijn plan zal uitvoeren, ondanks jouzelf. Mooi geschreven!

    BeantwoordenVerwijderen
  5. Mooi en waar. Makkelijk? Nee zeker niet maar ik doe mijn best ! Dank voor je mooie stukje. Ik kwam hier via een vriendin van facebook die de link van dit stukje deelde.

    BeantwoordenVerwijderen
  6. Dankjewel Schitterend geschreven. Met het karakter van Petrus ben ik direct bereid om in de schoenen van mijn Heer en Heiland te gaan staan.
    Maar als ik midden op het water sta denk ik oefff.

    BeantwoordenVerwijderen
    Reacties
    1. Herkenbaar! En juist daarom hebben we behalve Gods hulp ook elkaar als christenen zo hard nodig om elkaar te bemoedigen!

      Verwijderen