zondag 29 juni 2014

Wie Jezus volgt, loopt altijd achter de feiten aan

Wie Jezus volgt, loopt altijd achter de feiten aan
'We gaan gourmetten met mijn feestje.' zei mijn dochter een keer tegen een vriendinnetje. Ze bedoelt daarmee: zelf stukjes vlees braden, pannenkoekjes bakken, stokbroodjes klaarmaken, enzovoort. De activiteit zelf dus. Voordat het zo ver is, is er echter al heel wat gebeurd: vlees in stukjes snijden, beslag maken, stokbrood snijden, sausjes maken, het gourmetstel klaar zetten. Zonder die voorbereiding valt er niets te gourmetten. Mijn dochter doet niets aan deze voorbereiding, maar toch zegt ze: 'We gaan gourmetten.'

Ik moest hier aan denken toen ik deze tekst las: "Want hij heeft ons gemaakt tot wat wij nu zijn: in Christus Jezus geschapen om de weg te gaan van de goede daden die God heeft voorbereid." (Efeziërs 2:10) Al het goede dat ik mag doen, is door God al lang voorbereid. Alles staat al klaar, ik hoef het alleen maar aan de slag te gaan! God is mij al tien stappen voor! Heel concreet: Dat ik deze week met iemand in gesprek kwam over hoe God bezig is in mijn leven is mijn actie. Maar het is al lang door Hem voorbereid. Hij heeft het zo geregisseerd. Hij gaf ook de juiste woorden om te spreken. 

Jezus zei tegen zijn leerlingen: "Wanneer ze jullie voor de synagogen en de autoriteiten en het gerecht slepen, vraag je dan niet bezorgd af hoe of waarmee je je moet verdedigen of wat je moet zeggen, want de heilige Geest zal jullie op dat moment ingeven wat je moet zeggen."(Lucas 12:11-12) Ze mogen er op rekenen als vaststaand feit!

zondag 22 juni 2014

Een geschenk om door te geven

Een geschenk om door te geven
Mijn huis, mijn auto, het geld op mijn bankrekening - van wie is dat eigenlijk? Domme vraag! Van mij natuurlijk! Ik heb er hard voor gewerkt, het zelf verdiend en bij elkaar gespaard! En die salarisverhoging, daar heb ik eigenlijk wel recht op zo langzamerhand! En een flinke bonus wanneer ik goed werk lever is toch heel normaal?

Het zijn de vragen van deze tijd ... Vragen die ook een keerzijde hebben. Want wat als ik niet krijg waar ik recht op meen te hebben? Wat als niet ik, maar mijn collega die loonsverhoging of bonus krijgt? En wat als ik hard werk en maar weinig verdien terwijl mijn buurman op zijn sloffen geld verdient? Is dat niet dé voedingsbodem voor jaloezie, onvrede, gemopper, soms zelfs haat. Of het slaat naar binnen: onzekerheid over jezelf, een gevoel van minderwaardigheid, twijfel, angst, een negatief zelfbeeld. 

Onvrede
'Je bent, wat je hebt.' lijkt het motto te zijn. Meer, mooier, beter, groter, luxer, nieuwer, ruimer zijn de drijfveren. Hebben wat je nu niet hebt. En het is van alle tijden! Het was dé ingang voor satan om bij Adam en Eva een voet tussen de deur te krijgen. "God weet dat jullie de ogen zullen opengaan zodra je daarvan eet, dat jullie dan als goden zullen zijn en kennis zullen hebben van goed en kwaad. (Genesis 3:5) Oftewel: Je krijgt iets, wat je nu nog niet hebt! En eigenlijk heb je er recht op ook!

zondag 15 juni 2014

What's in a Name?

Ik ben die ik zijn zal
Namen hebben soms prachtige betekenissen. Dat zien we al terug in de Bijbel. Vaak is de betekenis ook profetisch. Zelf moest ik altijd wat lachen om de betekenis van mijn naam: schoon, rein. Het zei me niet zoveel. Tot vandaag ...

Ik las 2 Korinthiërs 5:14-18: ”Wat ons drijft is de liefde van Christus, omdat we ervan overtuigd zijn dat één mens voor alle mensen is gestorven, waardoor alle mensen zijn gestorven, en dat hij voor allen is gestorven opdat de levenden niet langer voor zichzelf zouden leven, maar voor hem die voor de levenden is gestorven en is opgewekt. Daarom beoordelen we vanaf nu niemand meer volgens de maatstaven van deze wereld; ook Christus niet, die we vroeger wel volgens die maatstaven beoordeelden. Daarom ook is iemand die één met Christus is, een nieuwe schepping. Het oude is voorbij, het nieuwe is gekomen. Dit alles is het werk van God. Hij heeft ons door Christus met zich verzoend en ons de verkondiging daarover toevertrouwd." 

Met Christus ben ik gestorven, begraven en weer opgestaan. In Hem heb ik nu al een nieuw leven en ben ik dus rein en schoon! Nooit eerder is het tot me doorgedrongen, dat dat in mijn naam al over mij is uitgesproken! Elke keer wanneer iemand mij noemt bij naam mag ik weer herinnerd worden aan wat Jezus deed voor mij. Wat een genade, wat een zegen, wat een rijkdom!

zondag 8 juni 2014

Waar je schat is, daar zal ook je hart zijn

Waar je schat is daar zal ook je hart zijn
‘Houdt u van uw vrouw?’ vroeg ik een oudere man. ‘Ja, natuurlijk!’ antwoordde hij. ‘Doet u graag wat voor uw vrouw?’ Opnieuw antwoordde hij stellig: ‘Jazeker!’ We hadden een gesprek over de kerk, over kind van God zijn en het vallen en opstaan in het geloof. ‘We leven in het verbond en een verbond heeft een belofte en een eis. God heeft ons daarom Zijn wet gegeven.’ stelde hij.

Ook het huwelijk is een verbond. Je doet elkaar beloften, maar gaat ook verplichtingen aan. Die zijn zelfs wettelijk vastgelegd. Maar die verplichtingen ervaar je niet als verplichtingen. Je houdt immers van elkaar? En vanuit die liefde doe je niets liever, dan je verplichtingen tegenover die ander nakomen. Sterker nog: Je ervaart het niet eens als verplichting, maar doet het als vanzelfsprekend! De ander hoeft het ook niet aldoor tegen je te zeggen. Je weet het gewoon. Naar mate de liefde groeit, wil je steeds meer van die ander ontdekken. Hoe beter je de ander kent, hoe meer je de ander wilt behagen en dus wil je weten hoe je dat kunt doen. Wég met die sluier!

willen wordt moeten
Wanneer de liefde echter bekoelt en de relatie onder druk staat, dan wordt het ineens een ander verhaal. Je houdt misschien nog steeds van elkaar en je bent tenslotte nog getrouwd. Maar wat je eerst voor de ander deed zonder er over na te denken of juist heel bewust om de ander te behagen, wordt nu ineens een last. Het voelt ineens niet meer als willen, maar als moeten. En ook al zou je het desondanks gewoon doen, dan voelt het niet als bevredigend. Eigenlijk wil je liever juist het tegenovergestelde doen van wat je zou moeten doen. En de ander zal dit eveneens ervaren. In alles is merkbaar, dat het ineens een verstandelijk iets is geworden en niet meer iets van het hart. Het verlangen om de ander te behagen is uitgedoofd. Waar de relatie eerst beheerst werd door liefde, wordt die nu beheerst door de wet. Maar de huwelijkswet zelf is niet in staat om je relatie weer op de rit te krijgen. Dat kan alleen door de liefde.