zondag 29 november 2015

Aan de slag met mijn gaven!

Aan de slag met je gaven
Wanneer Jezus onderwijs gaf, deed Hij dat vaak in de vorm van een gelijkenis. Een verhaal waarin Hij een bepaalde boodschap verpakte; vaak een herkenbare situatie. Juist daarom staan ze vaak ook al in kinderbijbels beschreven. De meeste gelijkenissen zijn daardoor zó bekend, dat de meeste mensen die met de Bijbel opgegroeid zijn de gelijkenissen in het kort zo kunnen navertellen.

Juist door die overbekendheid is er ook een gevaar. Namelijk dat je aan belangrijke zaken voor gaat. Ik werd me daar van bewust toen we in de kerk een stukje lazen van de gelijkenis van de ponden (Lucas 19). Het lijkt in deze gelijkenis vooral te draaien om de dienaar die, in tegenstelling tot de anderen, niets gedaan heeft met de ponden, die hij gekregen had. Hij krijgt er flink van langs! Het gaat veel dieper dan alleen de boodschap dat je je gaven moet inzetten. Het is een gelijkenis op het scherpst van de snede; over leven en dood!

Toen ik deze gelijkenis nog eens goed door las en overdacht, ging er een wereld voor me open. Want er staat nog zoveel meer in deze gelijkenis! Maar ook om deze gelijkenis heen! Zeker wanneer je verbanden gaat leggen met andere gedeelten uit de Bijbel.

donderdag 19 november 2015

Wat als ik wél had gedurfd?

Wat als ik wel had gedurfd
"Mijn God, mijn God, waarom hebt u mij verlaten? U blijft ver weg en redt mij niet, ook al schreeuw ik het uit. ‘Mijn God!’ roep ik overdag, en u antwoordt niet, ’s nachts, en ik vind geen rust." (Psalm 22:2-3) Herkenbare woorden van David. Niet alleen omdat Jezus deze woorden citeert wanneer Hij aan het kruis hangt. Maar ook, omdat het voor mij ook echt wel eens zo voelt. Dan zoek ik God, maar Hij lijkt niet te antwoorden.

Gisteravond werd ik me er van bewust, dat God misschien wel antwoordt, maar dat ik voorbij loop aan zijn antwoord! En daarom herken ik me ook in andere woorden van David: "Ik prijs de HEER die mij inzicht geeft, zelfs in de nacht spreekt mijn geweten." (Psalm 16:7) God brengt me soms ineens tot bepaalde inzichten ... Door iets dat ik lees in de Bijbel, door iets wat iemand zegt, door een gebeurtenis of door een combinatie van deze dingen. Zo ook gisteravond ...

maandag 16 november 2015

Wie vrees ik nog; mooie woorden of realiteit?

Wie vrees ik nog; mooie woorden of realiteit?
Ik schrijf deze overdenking daags na de aanslagen in Parijs, Beiroet en Libanon. Wat een afschuwelijke gebeurtenis! Woorden schieten tekort om dit te beschrijven ... Dit is wat 'haat' doet met een mens! En de verleiding is groot om haat met haat te beantwoorden ... Dat is precies waar satan op uit is: verdeeldheid en haat zaaien, zodat hij kan oogsten ...

Jezus kent de motieven van satan als geen ander ... En juist daarom leert Hij mij ook hoe ik het kwaad kan ontmaskeren. Jezus leert mij een andere manier van denken. Omdenken noemen we dat tegenwoordig ... Niet doen, wat satan verwacht dat je gaat doen, maar juist het tegenovergestelde!

"Maar Ik zeg u: Heb uw vijanden lief; zegen hen die u vervloeken; doe goed aan hen die u haten; en bid voor hen die u beledigen en u vervolgen; zodat u kinderen zult zijn van uw Vader." (Matteüs 5:44-45) Het is nogal wat, wat Jezus hier zegt! Het gaat lijnrecht in tegen hoe ik als mens geneigd ben te reageren. Een neiging die er is sinds de mens de wijsheid van satan verkoos boven de wijsheid van God (Genesis 3!).