maandag 22 augustus 2016

Niet ik maar Jezus in mij

Niet ik maar Jezus in mij
'Ikke doen!' of 'Zelf doen!' ... Wanneer je als ouder van een peuter die woorden hoort, dan weet je dat er een nieuwe periode aan breekt. Je kind is zich bewust aan het worden, dat het niet meer helemaal afhankelijk is van jou als ouder. Er zijn ook dingen die hij of zij zélf kan. De eerste stapjes op weg naar zelfstandigheid ... En voor ouders de eerste stapjes op weg naar steeds meer loslaten ...

Loslaten ... de touwtjes uit handen geven ... Dat valt niet mee! Eigenlijk gaat het in tegen onze natuur. Over het algemeen voelen we ons het best, wanneer we het gevoel hebben dat we alles onder controle hebben. Zodra een peuter begint met 'ikke doen!' dan begint het proces van zelf de controle willen hebben, onafhankelijk zijn, zelf bepalen wat je doet en hoe je het doet ...

'Zelf doen!' ... Het zit diep in ons als mens. Zelf de controle willen hebben ... We zijn mensen met een vrije wil. We kunnen kiezen. Dat is hoe God ons geschapen heeft. Adam en Eva kwamen er al heel snel achter, dat kiezen ook gevolgen heeft. Satan spiegelde hen een aantrekkelijk scenario voor: "Zijn als God, goed en kwaad kennend." (Genesis 3:5) Waarom afhankelijk zijn van God? Zelf de touwtjes in handen hebben is toch veel aantrekkelijker?