zondag 11 juni 2017

God wil spreken, maar willen wij ook luisteren?

Stel dat God vandaag tegen je zou spreken, zou je dan Zijn stem herkennen? Sta je er voor open, dat Hij spreekt? En wil je dan ook echt horen, wat Hij te zeggen heeft? Misschien heb je het nog nooit ervaren en vraag je je af hoe het zal zijn. Misschien heb je in het verleden Gods stem verstaan, maar lijkt het nu stil te zijn. Of misschien hoor je Zijn stem wel, diep in je hart, maar ben je zo ver bij Hem vandaan geraakt, dat je niet langer wilt luisteren ...

Ik werd geraakt door de geschiedenis van Eli en Samuël. Het moet wat zijn geweest voor Samuël! We weten niet precies hoe oud hij was, maar waarschijnlijk nog een kleuter. En dan wordt hij door zijn moeder naar de tempel gebracht om daar voortaan te wonen. Zijn moeder zal het hem ongetwijfeld meerdere keren hebben uitgelegd. Maar zou hij het begrepen hebben? En dan woon je ineens in de tempel als helper van de hogepriester ... ver bij je ouders vandaan. Eén keer per jaar zie je ze nog als ze weer komen voor het jaarlijkse offer. En elk jaar heeft moeder Hannah weer nieuwe kleren bij zich.

Zijn moeder zal hem vaak hebben verteld over haar gebed jaren geleden. Over haar pijn omdat ze geen kinderen kreeg. Over haar worsteling met God in gebed en daarbij haar belofte aan God, dat als Hij haar een zoon zou geven ze die aan God terug zou geven door deze zoon helemaal aan God te wijden. Als dank voor het wegnemen van haar kinderloosheid. Hannah geeft haar zoon als het ware terug aan God. Samuël noemt ze hem, wat betekent 'Naam van God' of 'door God gehoord'.