Radicaal anders

Radicaal anders ... in tijden van verkiezingen hoor je dat regelmatig voorbij komen. De messen worden geslepen en één ding is duidelijk: zoals het nu gaat kan het niet langer! Het moet ánders! En hoe dat 'anders' er uit ziet, daarover verschillen de meningen nogal.

Ook Jezus ging de straat op met een boodschap van 'radicaal anders'. Tenminste zo werd het ervaren door de mensen. "En ze stonden versteld van Zijn onderricht, want Hij onderwees hen als gezaghebbende en niet zoals de schriftgeleerden. En zij waren allen verbaasd, zodat zij elkaar vroegen: Wat is dit? Wat voor een nieuwe leer is dit, dat Hij ook de onreine geesten met gezag bevel geeft en zij Hem gehoorzaam zijn? En het gerucht over Hem verspreidde zich meteen in heel de omgeving van Galilea." (Marcus 1:22,27-28) De boodschap van Jezus is niet alleen anders, het heeft ook autoriteit.

Een boodschap waarover Paulus schrijft: "Want het Woord van God is levend en krachtig en scherper dan enig tweesnijdend zwaard, en het dringt door tot op de scheiding van ziel en geest, van gewrichten en merg, en het oordeelt de overleggingen en gedachten van het hart. En er is geen schepsel onzichtbaar voor Hem, maar alles ligt naakt en ontbloot voor de ogen van Hem aan Wie wij rekenschap hebben af te leggen." (Hebreeën 4:12-13) 

Heeft Jezus ook in jouw storm het laatste woord?

Het blijft een indrukwekkend verhaal: de storm op het meer. Na een lange dag onderwijs geven over het Koninkrijk van God stelt Jezus Zijn leerlingen voor om naar de overkant te varen. In het begin van Marcus 4 lezen we, dat er zich een "grote menigte" verzameld had. Zoveel mensen, dat Jezus in een boot stapt en een stukje het meer op gaat. Vanuit de boot vertelt Jezus de mensen op de oever 4 gelijkenissen over het Koninkrijk.

kenmerken van het Koninkrijk
Eerst vertelt Hij over zaad dat gezaaid wordt en op verschillende soorten ondergrond terecht komt. Zaad kan niet groeien zonder goede ondergrond. Langs de weg wordt het weggepikt door de vogels. Op de steenachtige ondergrond ontkiemt het snel, maar zodra de zon er op schijnt, verschroeit het. Tussen het onkruid wordt het langzaam verstikt. Alleen het zaad, dat in goede grond terecht komt, groeit op tot grote planten om daarna vrucht te dragen. Gods Woord kan geen vrucht dragen als je het laat wegpikken door de leugens die satan je influistert, als je het laat verdorren zodra je in moeilijke omstandigheden terecht komen of het laat verstikken door alles wat het leven in dit aardse bestaan te bieden heeft. Gods Woord kan alleen vrucht dragen als het echt een plek in je hart en je gedachten krijgt, daar wortel kan schieten, ruimte krijgt om te groeien en dagelijks gevoed wordt. Gods Woord kan alleen vrucht dragen als je er echt mee aan de slag gaat. Dat is het eerste principe van het Koninkrijk die Jezus de mensen duidelijk maakt.

Demonen, herkennen we ze nog?

Demonen, bestaan die nog? Je zou haast denken van niet! Ik kende demonen alleen vanuit bepaalde verhalen in de Bijbel. Mensen die belast waren met demonen herken je al van verre, zo was mijn idee. Door hun geschreeuw of razernij. Mensen die buiten zinnen zijn. Jezus heeft vele malen met deze demonen afgerekend en mensen bevrijd.

Maar hoe zit dat in deze tijd? Een enkele keer kom je op straat nog wel iemand tegen die buiten zinnen is. Mijn eerste gedachte was dan altijd, dat het ofwel een psychiatrische patiënt was ofwel een drugsverslaafde. In het ene geval hoorde deze man of vrouw dan thuis in een psychiatrische instelling, in het andere geval in een verslavingskliniek. Maar om zo iemand als een 'bezetene' te zien ... Dat was meer iets voor in de tijd van de Bijbel. Toch? En demonen uitdrijven dus ook ... Nu hebben we er wetenschappelijke verklaringen en diagnoses voor met bijbehorende behandelingen. Mensen zijn niet 'bezeten', maar mensen zijn ziek en moeten behandeld worden.

Weg met valse bescheidenheid

Enkele jaren terug volgde ik een cursus 'persoonlijke voorbede'. Naast onderwijs over gebed gingen we ook heel praktisch oefenen. Letterlijk naast iemand staan en zijn of haar persoonlijke situatie of nood in gebed bij God brengen, maar ook heel nadrukkelijk God in iemands persoonlijke situatie brengen. Tweerichtingsverkeer dus! 

Heel spannend in het begin om zo persoonlijk voor en met iemand te bidden. En heel bijzonder om woorden te geven aan dat wat je op je hart kreeg voor deze persoon. Ik heb het als zeer verrijkend ervaren! Maar ik voelde ook wel schroom. Iemands persoonlijke moeite bij God brengen in gebed, dat was nog te doen. Maar wie ben ik om God in iemands persoonlijke situatie te brengen. Om woorden door te geven aan die ander, waarvan je in je hart voelt, dat je dit door mag geven. Wie weet zit ik er helemaal naast! Misschien zijn het helemaal geen woorden van God, maar eigen menselijke gedachten. Wie ben ik om ...

Met dat ik dit zo zeg, moet ik denken aan Mozes. "Maar wie ben ik dat ik naar de farao zou gaan en de Israëlieten uit Egypte zou leiden?" (Exodus 3:11) Het antwoord van God is kort en krachtig: "Ik zal bij je zijn." (Exodus 3:12) Met andere woorden: Waar jij bent, daar ben Ik ook! God wil Mozes gebruiken als Zijn mond. Maar dat betekent niet, dat Mozes woorden van God krijgt en het verder zelf maar uit moet zoeken. Waar Mozes is, daar is God. "Dit moet u tegen de Israëlieten zeggen: IK BEN heeft mij naar u toe gezonden." (Exodus 3:14) God stuurt Mozes op pad met een speciale bediening. Mozes mag God gaan brengen in de situatie van Israel en Gods woorden spreken tegen de farao, tegen de vijand van het volk van God. Mozes mag én kan optreden met gezag, want IK BEN is erbij. En dus is Mozes niet aan het werk, maar is YHWH zelf daar aan het werk.