Geestelijke strijd vraagt soms ook om bekering

Herken je dat? Dat je ergens mee bezig bent, maar dat het werk je bij je handen lijkt af te breken? Of dat je lange tijd geprobeerd hebt om iets op te bouwen, het lijkt tot bloei te komen, maar dan gebeurt er iets en alles wat je opgebouwd hebt wordt ineens teniet gedaan.

Ik hoorde het verhaal over een voorganger die een gemeente was gestart. Hij en zijn vrouw hadden veel werk verzet. Maandenlang waren ze bezig geweest om het vertrouwen van mensen te winnen en om contacten te leggen en relaties op te bouwen. Langzamerhand bloeide er iets op en kwam er gelegenheid om mensen over Jezus te vertellen. En er ontstond een kleine groep die wekelijks bij elkaar kwam in het huis van de voorganger en zijn vrouw. Naarmate de tijd verstreek en de voorganger steeds meer ingeburgerd raakte en het vertrouwen won en er in de kleine huisgemeente bijzondere dingen gebeurden, kwamen er steeds meer mensen die de samenkomsten bij wilden wonen. Zo groeide er langzaam maar zeker een nieuwe gemeente. Steeds meer werden de vruchten zichtbaar. Maar op een dag ging het mis. Er gebeurde iets in het dorp en het zorgde voor veel vijandigheid richting de jonge gemeente. Ook bleken er mensen met verkeerde motieven te zijn aangehaakt bij de jong gemeente. Hun hart ging niet uit naar God, maar naar rijkdom en aanzien. Het resultaat was, dat er onenigheid ontstond en de gemeente dreigde uit elkaar te vallen. Alles wat net tot groei en bloei kwam, werd weg geroofd ...

Jezus wil geen gelovige hoorders maar gelovige doeners!

Onlangs zat ik in de auto op weg naar een bijeenkomst over missionair zijn. Ik was gevraagd om de opening te verzorgen. Onderweg zette ik de cd-speler aan met een CD van Insalvation er in. Het nummer 'Abba Father' was aan de beurt ... Met de woorden die ik op mijn hart had gekregen om te delen nog vers in mijn hoofd, raakte de tekst van dit lied me behoorlijk!

You loved me first, You've chosen me
You stole my heart, You're my destiny
And I stand in awe of You

Hallelujah, I love You, Forever we will be, Forever You and me

Love so divine, Love that remains
Love brought me home, Love is Your name
And I stand in awe of You

Hallelujah, I love You, Forever we will be, Forever You and me

Abba Father, Abba Father, Draw me to Your heart
Abba Father, Abba Father, Hold me in Your arms

Rovershollen afbreken

Grote schoonmaak ... Dat is wat Jezus doet in de tempel. Een heel bekende geschiedenis. Jezus is net als een held, als een koning, binnengehaald. "Hosanna, de Zoon van David! Gezegend Hij Die komt in de Naam van de Heere! Hosanna, in de hoogste hemelen!" (Mattheüs 21:9) Pure aanbidding zou je zeggen ...

En dan stapt Jezus de tempel binnen ... En Hij kan niet aanzien wat er allemaal gebeurt in de tempel. Het is een grote handelsplaats geworden, een markt, of zoals Jezus het zelf noemt "een rovershol". Hierbij moeten we denken aan een grot waar rovers zich schuil hielden, hun buit verstopten en hun successen vierden. Een groot contrast met wat de tempel zou moeten zijn: een huis van gebed. Een plaats waar mensen God zoeken, God aanbidden en Hem vragen naar Zijn wil. Jezus kan het niet aanzien! Hij gooit de tafels en stoelen omver en jaagt de handelaars en kopers allemaal naar buiten!

Jezus laat Zijn spierballen zien. Vanaf nu zal echt duidelijk worden waarvoor Hij gekomen is. Verder dan dat besef kwam ik eigenlijk niet ... Vandaag las ik deze bekende geschiedenis en ineens raakte het me diep van binnen! Ineens ging er een soort deur open naar een diepere laag in deze tekst en zeker toen ik verder in de Bijbel ging studeren!

Demonen, herkennen we ze nog?

Demonen, bestaan die nog? Je zou haast denken van niet! Ik kende demonen alleen vanuit bepaalde verhalen in de Bijbel. Mensen die belast waren met demonen herken je al van verre, zo was mijn idee. Door hun geschreeuw of razernij. Mensen die buiten zinnen zijn. Jezus heeft vele malen met deze demonen afgerekend en mensen bevrijd.

Maar hoe zit dat in deze tijd? Een enkele keer kom je op straat nog wel iemand tegen die buiten zinnen is. Mijn eerste gedachte was dan altijd, dat het ofwel een psychiatrische patiënt was ofwel een drugsverslaafde. In het ene geval hoorde deze man of vrouw dan thuis in een psychiatrische instelling, in het andere geval in een verslavingskliniek. Maar om zo iemand als een 'bezetene' te zien ... Dat was meer iets voor in de tijd van de Bijbel. Toch? En demonen uitdrijven dus ook ... Nu hebben we er wetenschappelijke verklaringen en diagnoses voor met bijbehorende behandelingen. Mensen zijn niet 'bezeten', maar mensen zijn ziek en moeten behandeld worden.