Heeft Jezus ook in jouw storm het laatste woord?

Het blijft een indrukwekkend verhaal: de storm op het meer. Na een lange dag onderwijs geven over het Koninkrijk van God stelt Jezus Zijn leerlingen voor om naar de overkant te varen. In het begin van Marcus 4 lezen we, dat er zich een "grote menigte" verzameld had. Zoveel mensen, dat Jezus in een boot stapt en een stukje het meer op gaat. Vanuit de boot vertelt Jezus de mensen op de oever 4 gelijkenissen over het Koninkrijk.

kenmerken van het Koninkrijk
Eerst vertelt Hij over zaad dat gezaaid wordt en op verschillende soorten ondergrond terecht komt. Zaad kan niet groeien zonder goede ondergrond. Langs de weg wordt het weggepikt door de vogels. Op de steenachtige ondergrond ontkiemt het snel, maar zodra de zon er op schijnt, verschroeit het. Tussen het onkruid wordt het langzaam verstikt. Alleen het zaad, dat in goede grond terecht komt, groeit op tot grote planten om daarna vrucht te dragen. Gods Woord kan geen vrucht dragen als je het laat wegpikken door de leugens die satan je influistert, als je het laat verdorren zodra je in moeilijke omstandigheden terecht komen of het laat verstikken door alles wat het leven in dit aardse bestaan te bieden heeft. Gods Woord kan alleen vrucht dragen als het echt een plek in je hart en je gedachten krijgt, daar wortel kan schieten, ruimte krijgt om te groeien en dagelijks gevoed wordt. Gods Woord kan alleen vrucht dragen als je er echt mee aan de slag gaat. Dat is het eerste principe van het Koninkrijk die Jezus de mensen duidelijk maakt.

Mijn gebed doet er toe

Doet mijn gebed er eigenlijk toe? Zou er echt iets veranderen wanneer ik zou stoppen met bidden? In de vorige overdenking 'Bidden naar een hemel van koper?' stond ik al even stil bij het gevoel, dat je soms wel eens kunt hebben, dat je gebed op de een of andere manier niet aan komt. Je bidt, maar er verandert zo weinig ... Een gevoel dat je vast wel zult herkennen ...

En toch ... wanneer ik in de Bijbel lees wat Jezus zegt over bidden, dan blijkt mijn gevoel geen goede maatstaf voor de waarde van mijn gebed! Jezus presenteert het gebed als een zeer krachtig en noodzakelijk instrument! En Hij wil dat we dat ook op die manier gebruiken.

Voor mij was het een eyeopener toen ik ontdekte, dat het Hebreeuwse woord voor bidden afkomstig is van 'lehitpallel', dat 'rechtspreken' of 'beoordelen' betekent. Wanneer ik aan het bidden ben, ben ik dus aan het rechtspreken; over mijzelf, over mijn omstandigheden, over mensen waarvoor ik bid, over de situatie in de wereld, enzovoort. Het beeld van rechtspreken krijgt nog meer diepte wanneer ik bedenk, hoe Jezus satan noemt: "vorst van deze wereld" (Johannes 12:31). En Paulus noemt hem: "de mens van de wetteloosheid, de zoon van het verderf, de tegenstander, die zich ook verheft boven al wat God genoemd of als God vereerd wordt, zodat hij als God in de tempel van God gaat zitten  en zichzelf als God voordoet." (2 Thessalonicenzen 2:3-4)