Discipelschap: Stralen voor God door Jezus

De afgelopen dagen las ik in de tweede brief van Paulus aan de Korintiërs. Net in een periode dat ik veel aan het bidden ben over Gods plan voor mij. Wat wil Hij dat ik doe? Waar moet ik me van Hem mee bezig houden? En God liet mij Zijn antwoord zien in deze brief. Telkens weer vind ik dat zo bijzonder! God heeft Zijn antwoord op mijn vraag van nu al eeuwen geleden laten opschrijven! En Hij leidt het zo, dat ik dat antwoord lees op het moment dat ik Hem mijn vragen stel. Onze God is een levende God en Zijn Woord een levend Woord!

In 2 Korintiërs 3 neemt Paulus mij mee naar het moment, dat Mozes de Tien Woorden ontvangt op de berg Sinaï. "Mozes daalde de Sinai af, met de twee platen van het verbond bij zich. Hij wist niet dat zijn gezicht glansde doordat hij met de HEER had gesproken." (Exodus 34:29) Mozes heeft zelf niets in de gaten. Ongetwijfeld is hij vol van wat hij allemaal heeft meegemaakt. Maar het echte effect, namelijk dat hij straalt doordat hij zo dicht in Gods nabijheid was, dát heeft Mozes niet in de gaten. Daar komt hij pas achter wanneer hij weer onder de mensen komt. "Toen Aäron en de andere Israëlieten de glans op Mozes’ gezicht zagen, durfden zij niet naar hem toe te gaan." (Exodus 34:30) Wat ze zien is zo indrukwekkend en overweldigend, dat ze een flink aantal stappen achteruit doen. Gods aanwezigheid straalt van Mozes af. De mensen worden er bang van.  

Deze reactie is niet verwonderlijk. Want God zelf had via Mozes aan het volk laten weten, dat ze de berg niet mochten betreden. Wie het toch deed, zou ter plekke sterven. Deze opdracht van God werd nog eens onderstreept door het indrukwekkende schouwspel: "Heel het volk was getuige van de donderslagen en lichtflitsen, het schallen van de ramshoorn en de rook die uit de berg kwam. Bij die aanblik deinsden ze achteruit, en ze bleven op grote afstand staan." (Exodus 20:18) Groot was het ontzag voor God! Hoe zou een zondig mens ooit in Zijn nabijheid kunnen komen?!

Vertrouwen met geloof als een mosterdzaadje

Vertrouwen op God, vind je dat ook zo moeilijk? Zelf de touwtjes uit handen geven en alles van God verwachten; ik verlang er echt naar! En soms lukt het ook, maar even zo vaak dénk ik dat ik de touwtjes uit handen heb gegeven maar ben ik in werkelijkheid nog steeds zelf degene die controle probeer te houden. 

Eigenlijk net als bij die oefening, die vaak gebruikt wordt om iets duidelijk te maken over 'vertrouwen'. Iemand gaat achter je staan en jij moet je achterover laten vallen. Zal die ander me op tijd opvangen? Zal hij sterk genoeg zijn? Er flitsen twijfels en vragen door je hoofd. Zelfs je lichaam gaat protesteren. Je voelt stress en het zweet breekt je uit. Je lichaam en je verstand hebben maar één boodschap: Doe het niet! Hou de controle!

Psychologisch moet je een bepaalde grens over. Vertrouwen heeft alles te maken met de controle uit handen geven. Je geeft een ander de controle in het vertrouwen, dat die ander het beste met jou voor heeft. In het voorbeeld van de oefening zijn de eventuele consequenties te overzien. Maar hoe groter het risico, hoe heftiger het innerlijk protest.

Gods plan is geen geheim

Het boek WakeUp houdt de gemoederen van christelijk Nederland flink bezig. Velen hebben een uitgesproken mening over het boek, soms zelfs zonder het boek helemaal gelezen te hebben. Ik ben erg enthousiast over het boek. Dat betekent niet automatisch dat ik het met alles eens ben. Bronnen en uitspraken kan ik niet altijd verifiëren inderdaad en of de schrijvers slechte kennis hebben van het Hebreeuws hebben kan ik ook niet beoordelen, want ik ken geen Hebreeuws. En inderdaad er worden diverse buiten-Bijbelse bronnen genoemd. Maar is dat per definitie fout? Hoe vaak wordt er in een preek niet verwezen naar een uitspraak van bijv. Luther, Calvijn, een professor van de TU, een bekende Amerikaanse schrijver, etc. En hoe vaak wordt er in een preek niet iets verteld over bijv. de geologie, biologie, natuurkunde, etc. om een bepaald Bijbelgedeelte nog meer inhoud te geven of te verklaren? Zijn daarmee die preken allemaal fout omdat er buiten-Bijbelse bronnen zijn gebruikt? En het opvallende is, dat de argumenten die gebruikt worden in de kritieken zelf ook buiten-Bijbels zijn. Helaas kom ik nauwelijks weerleggingen tegen op basis van puur Bijbelse argumenten.

Waakzaamheid en verwachting in een wereld vol onrust

'In de afgelopen week werden we opgeschrikt door de aanslagen in Parijs.' Een zin die ik meerdere malen voorbij heb horen komen. En natuurlijk heeft het impact, wat er gebeurd is! Maar is  'opgeschrikt' wel het juiste woord? De Amerikaanse generaal Michael Flynn zei in de Duitse krant Bild: "Deze aanslagen zouden ons niet moeten verrassen. We gaan meer van dit soort geweld zien." En daarmee slaat hij de spijker op zijn kop! Zonder dat hij het misschien zelf beseft, sprak hij profetische woorden! Ongetwijfeld zal hij doelen op de vele aanwijzingen die er vanuit allerlei groeperingen zijn gegeven, dat dit hun plannen zijn. Maar voor wie de Bijbel kent, gaan de woorden van Flynn veel dieper! Al vele eeuwen geleden zijn deze gebeurtenissen ons al voorzegd! 

In Matteüs 24 lees ik hoe Jezus zelf vertelt over de tijd voordat Hij voor de tweede keer op aarde zal komen: "Want het ene volk zal tegen het andere volk opstaan, en het ene koninkrijk tegen het andere koninkrijk; en er zullen hongersnoden zijn en besmettelijke ziekten en aardbevingen in verscheidene plaatsen." (Matteüs 24:7) En dat is nog maar het begin! "Dan zullen zij u overleveren aan verdrukking en u doden, en u zult door alle volken gehaat worden omwille van Mijn Naam. En dan zullen er velen struikelen en zij zullen elkaar overleveren en elkaar haten. En er zullen veel valse profeten opstaan en die zullen er velen misleiden. En doordat de wetteloosheid zal toenemen, zal de liefde van velen verkillen." (Matteüs 24:9-12) En als je dan in de wereld van nu rond kijkt, dan zie je het om je heen gebeuren!

In geloof op weg naar het Koninkrijk

Soms kom ik van die Bijbelgedeelten tegen, die ik al heel vaak gehoord of gelezen heb, maar die ineens opnieuw tot me spreken. Zo las ik vandaag de woorden van Jezus tegen Petrus, nadat deze de bekende woorden sprak: "U bent de messias, de Zoon van de levende God." (Matteüs 16:16) Het wordt vaak de belijdenis van Petrus genoemd. Het antwoord van Jezus is bijzonder!  "Gelukkig ben je, Simon Barjona, want dit is je niet door mensen van vlees en bloed geopenbaard, maar door mijn Vader in de hemel." (Matteüs 16:17) Deze geloofsbelijdenis is niet het resultaat van onderwijs of eigen inzichten. En dus ook niet het resultaat van het onderwijs van Jezus zelf. Het is een openbaring vanuit de hemel. Een rechtstreekse boodschap vanuit de hemel, die Petrus mag doorgeven. Petrus mag zeggen, wat de Vader wil dat Hij zegt.

En dan volgen de bekende woorden: "Jij bent Petrus, de rots waarop ik mijn kerk zal bouwen, en de poorten van het dodenrijk zullen haar niet kunnen overweldigen. Ik zal je de sleutels van het koninkrijk van de hemel geven, en al wat je op aarde bindend verklaart zal ook in de hemel bindend zijn, en al wat je op aarde ontbindt zal ook in de hemel ontbonden zijn." (Matteüs 16:18-19)

Er is nog plaats op de edele Olijfboom!

Bijzonder hoe God je in de Bijbel telkens weer een spiegel voor houdt! Deze week gebeurde mij dat toen ik Romeinen 11 las. "En als nu sommige takken van de edele olijfboom zijn afgebroken en u, loten van een wilde olijfboom, tussen de overgebleven takken bent geënt en mag delen in de vruchtbaarheid van de wortel, dan moet u zich niet boven de takken verheffen. Als u dat doet, moet u goed bedenken dat niet u de wortel draagt, maar de wortel u." (Romeinen 11:17-18)

Ik mag mij, als niet-Joods christen, als loot van een wilde olijfboom dus, geënt weten op de edele olijfboom. Ik mag deel uitmaken van het Lichaam van Christus, van Zijn Bruid, van Zijn gemeente hier op aarde. Maar dat betekent niet, dat ik beter ben dan de oorspronkelijke takken! Het is 100% genade, dank zij de dood en opstanding van Jezus. Ik heb daarin niets bijgedragen, maar mag het alleen in geloof en dankbaarheid aannemen! Tegelijk dient mijn redding ook nog een ander doel, namelijk de redding van de oorspronkelijke takken, oftewel het Joodse volk! Eerlijk gezegd heb ik daar nog nooit bij stil gestaan!

Discipelschap betekent helpen oogsten

Elke keer raak ik weer onder de indruk wanneer ik bezig ben met Bijbelstudie. Heel bekende teksten komen dan ineens tot leven. Ineens word ik geraakt door de dieper liggende boodschap. Soms zit dat in heel kleine details. Zo las ik vandaag de Bergrede weer eens door in Matteüs 5-7: het onderwijs van Jezus over hoe het er toe gaat in het Koninkrijk van God. Jezus maakt duidelijk hoe dat Koninkrijk nu al zichtbaar moet zijn in de levens van wie Hem volgen.

In het begin Matteüs 4 lees ik hoe Jezus verzocht wordt. Satan probeert Jezus op de knieën te krijgen. Dat deed hij bij Adam en Eva en dat probeert hij bij ieder mens. Mensen die knielen voor satan; daarin wordt zijn koningschap zichtbaar! Maar Jezus kwam om een ánder koningschap te vestigen. Satan wist dat als geen ander! Niet voor niets lezen we door de hele Bijbel heen hoe hij bezig is om Gods heilsplan te verstoren. Jezus op de knieën krijgen zou de ultieme overwinning zijn!

Maar het loopt anders. Jezus blijft letterlijk staande door het Woord van God te spreken. Eerst tegen satan zelf en die is er niet tegen bestand. "‘Ga weg, Satan! Want er staat geschreven: “Aanbid de Heer, uw God, vereer alleen hem.”’  Daarna liet de duivel hem met rust, en meteen kwamen er engelen om voor hem te zorgen." (Matteüs 4:10-11) Jezus maakt hier duidelijk dat Hij is gekomen om het Koningschap op te eisen. En de hemelse legers staan klaar om Hem daarbij van dienst te zijn.